ΠΑΙΧΝΙΔΟΛΕΞΟ : Οι Αριθμοί

         pythagoras-principle

 

Της Σταματίας Σοφίου -- 

Ο αριθμός είναι ο αρμός ανάμεσα στον μικρόκοσμο του ανθρώπου και τον μακρόκοσμο του σύμπαντος. Σύμφωνα με τον Πλάτωνα, οι αριθμοί είναι τα ενδιάμεσα όντα μεταξύ των αισθητών πραγματικοτήτων και του κόσμου των ιδεών, η αρμονία του σύμπαντος. Ο Πυθαγόρας πίστευε ότι οι αριθμοί είναι η ανώτερη έκφραση της γνώσης.

Από τη μελέτη των αριθμών είναι δυνατόν να αποκαλυφθεί η σύσταση του κόσμου. Οι αριθμοί θεωρούνται ως σύμβολα που εκφράζουν την ουσία των όντων και των φαινομένων. Τα όντα δεν είναι μόνο τα φαινόμενα, τα σώματα, η ύλη της οποίας βλέπουμε τις μεταβολές αλλά και κάτι άλλο που δεν αντιλαμβανόμαστε με τις αισθήσεις μας. Αυτό το κάτι άλλο, χωρίς το οποίο είναι αδύνατο να νοηθούν τα όντα, ο Πυθαγόρας το ονόμασε «Αριθμόν».

Αριθμός < αρι < αραρίσκω = συνδέω, τακτοποιώ, προετοιμάζω

                   + -θμός = τέρμα

Παράγωγα του «αραρίσκω»

Αρετή : στον Όμηρο η αρετή συνδέεται με την πολεμική ανδρεία και υπεροχή, με την ικανότητα του πολεμιστή που είναι πρόθυμος να θυσιαστεί χάριν αυτής. Στον Πλάτωνα η αρετή συνδέεται με την επιστήμη και την γνώση. Ο Αριστοτέλης συνδέει την αρετή με την ηθική ως αξία που εξυψώνει τον χαρακτήρα και το πνεύμα. Η σύνδεση αυτή ενισχύεται στη Βίβλο, όπου αναφέρεται στις ιδιότητες και αξίες του Θεού.

Αρέσω < αρέσκω = επανορθώνω, ευαρεστώ, ικανοποιώ

Άρθρο < άρθρον = άρθρωση, αρμός

Άρμα = τροχός, πλαίσιο άμαξας

           >arma (λατ.)=όπλα   > arme (γαλλ.)

           >armus (λατ.)= βραχίονας > arm (αγγλ.)

Ο ανθρώπινος σωματικός φορέας , με το άλογο σαν ηλιακό, πνευματικό φορέα. Στον ελλαδικό χώρο, συμβολίζει το όχημα όλων των ηλιακών θεών, οι οποίοι οδηγούν τα ηλιακά λευκά άλογα που, σαν αρχή του ήλιου ή της υγρασίας, μεταφέρουν τον ήλιο και τη σελήνη στον ουρανό, π.χ. τα λευκά άλογα του Απόλλωνα σαν ηλιακού θεού και του Ποσειδώνα σαν υδάτινου στοιχείου. Το άρμα και τα άλογα είναι επίσης πολεμικά γνωρίσματα του θεού του πολέμου Άρη/Mars. Στη χριστιανοσύνη, το άρμα, η άμαξα ή η κιβωτός είναι η Εκκλησία σαν όχημα που μεταφέρει τους πιστούς στον παράδεισο. Οι δύο τροχοί του είναι η επιθυμία και η θέληση, το έλεος και η σύνεση, σύμφωνα με τον Δάντη.

Αρμός : σύνδεσμος, άρθρωση

Αρμονία: συμφωνία, ταίριασμα. Η αρμονία οδηγεί στο κάλλος.

               >harmony (αγγλ.)

               >harmonie (γαλλ.)

Το γράμμα h δηλώνει την δασεία στην ελληνική λέξη.

Όλα τα παράγωγα του ρήματος αραρίσκω εμπεριέχουν και καθιστούν κατανοητές τις αξίες που διέπουν τον μακρόκοσμο του σύμπαντος και τις δυνατότητες του μικρόκοσμου του ανθρώπου. Ο αρμός > αριθμός επιτρέπει την αρμονική διάταξη των πραγμάτων και καταστάσεων.

Οι αριθμοί δεν είναι απλώς ποσοτικοί, αλλά και συμβολικές ποιότητες. Οι μονοί αριθμοί είναι αρσενικοί και οι ζυγοί είναι θηλυκοί. « Θυσίασε στους ουράνιους θεούς με έναν μονό αριθμό και στους γήινους με έναν ζυγό» (Πλούταρχος).

0 : μηδενική αξία. Πιστεύεται ότι το σύμβολο 0 προέρχεται από το αρχικό γράμμα της λέξης Ουδέν.Το Μηδέν είναι η Πρωταρχική Αιτία, είναι μέσα σε όλα αλλά και πουθενά.Συμβολίζεται με την περιφέρεια χωρίς αρχή, χωρίς τέλος, χωρίς κέντρο. Αντιπροσωπεύει επίσης το Κοσμικό Αυγό, το αρχέγονο Ανδρόγυνο, το Πλήρες.

Μία από τις σπουδαιότερες ανακαλύψεις υπήρξε η αναγνώριση της θέσης που πρέπει να έχει στο αριθμητικό σύστημα η μηδενική αξία.

       <sifr (αραβικά) =κενό, μηδέν

               >chiffre (γαλλ.) =αριθμός

               >τζίφρα (ελλην. Ιδιωματισμός) = υπογραφή

1 : μονάδα, αρχέγονη ενότητα, το σύνολο όλων των δυνατοτήτων,

     παγκόσμιος πατέρας, αρχή παντός αριθμού και κάθε αρίθμησης. Ο πατέρας δημιουργός, ο υπέρτατος Δίας, ο Θεός, από τον οποίο εκπορεύονται τα πάντα

2 : δυάδα, δυαδικότητα,

     Το δύο φανερώνει διαχωρισμό, διάσταση (Δίας- Ζευς ), (Ήλιος – Απόλλων), τη δυαδική φύση του ανθρώπου, « το διαιρημένο γήινο ον» (Πυθαγόρας), ο Χριστός έχει δύο φύσεις: τη θεϊκή και την ανθρώπινη,

     Η εκδήλωση των πάντων στον Κόσμο προέρχεται από την ένωση της μονάδας και της δυάδας, του αρσενικού και του θηλυκού, του πέρατος και του απείρου.

3 : « το παν και τα πάντα τοις τρισίν ώρισται…» (Αριστοτέλης, Περί Ουρανού, 286α, 10-15)

       =το παν και τα πάντα ορίζονται από τον αριθμό τρία.

       Το τρία είναι ο Νόμος βάσει του οποίου όλα διατάσσονται, σύμφωνα με τον Αριστοτέλη. Ο Κόσμος υφίσταται δια της τριάδος, δια του Μοιραίου, της Ανάγκης και της Τάξης, μας λέει ο Ερμής ο Τρισμέγιστος «…περί τριάδος εφθέξατο, ειπών εν μια τριάδι μιαν είναι η θεότητα». Εκφράζει την οργάνωση χωρίς την οποία καμία δραστηριότητα δεν είναι δυνατή. Αποτελεί την προφανή διατύπωση της ισορροπίας δυο αντιθέτων με την βοήθεια ενός τρίτου όρου. Το τρίγωνο είναι αναμφίβολα ο ορατός συμβολισμός του 3. Δεν μπορεί να επέλθει δεσμός και αρμονία μεταξύ δύο πραγμάτων χωρίς τη μεσολάβηση ενός τρίτου όρου ενδιάμεσου.

Τριάδες : Ενέργεια –Ύλη – Ζωή

                 Αρχή – Μέση – Τέλος

                 Παρελθόν – Παρόν – Μέλλον ( Λάχεση – Κλωθώ – Άτροπος , είναι οι 3 Μοίρες )

                 Ύπαρξη – Ζωή – Διάνοια (ορφικός συμβολισμός)

                 Σώμα – Ψυχή – Πνεύμα

                 Γέννηση – Ζωή – Θάνατος

                 Επιθυμητό – Θυμοειδές – Λογικό

                 Ένστικτο – Συναίσθημα - Λογική

                 Αέρας – Νερό – Φωτιά

                 Δίας – Ποσειδώνας – Πλούτωνας ( η τριαδική υπόσταση του Κόσμου )

                 Θεός – Χριστός – Άγιο Πνεύμα ( η πλήρης θεότητα)

                 Πατέρας – Μητέρα – Υιός

Υπάρχουν επίσης τρεις Χάριτες, Σειρήνες, Ώρες. Ο Κέρβερος είναι τρικέφαλος και η Σκύλλα έχει μια τριπλή ουρά. Η Πυθία χρησμοδοτούσε καθήμενη σε τρίποδα (= τριαδική υπόσταση του Θείου). Υπάρχουν τρία δώρα των Μάγων προς τον Χριστό, σαν Θεό – Βασιλιά – Θυσία, απαρνήσεις του Πέτρου, ημέρες του θανάτου του Χριστού, εμφανίσεις μετά θάνατον, Μαρίες, θεολογικές αρετές: Πίστη- Ελπίδα – Αγάπη.

Το τρία είναι ο πρώτος ισχυρός αριθμός, επειδή όταν χωρίζεται έχει ένα κέντρο που παραμένει, το κεντρικό σημείο ισορροπίας.

4 : Εάν το τρία ως πρώτος αριθμός φανερώνει την δημιουργική ενέργεια εν τη ουσία της, ο ακόλουθος άρτιος αριθμός, το 4 παριστάνει λογικά το αποτέλεσμα της ενέργειας αυτής, τη δυναμική εκδήλωση της δημιουργικής πράξης. Η εκδήλωση αυτή ονομάστηκε Φύση. Από το τέσσερα παράγεται το πρώτο στερεό σχήμα, είναι το χωρικό σχήμα, είναι η Γη, η δικαιοσύνη. Η τετραδικότητα μπορεί να απεικονιστεί σαν τετράφυλλο, τετράγωνο και σταυρό.

Υπάρχουν τέσσερα σημεία του ορίζοντα, τέσσερις εποχές, άνεμοι, πλευρές του τετραγώνου, βραχίονες του σταυρού, ποταμοί του παραδείσου και των υποχθόνιων περιοχών, τέσσερα Ευαγγέλια, Ευαγγελιστές, αρχάγγελοι.

Είναι ο ιερός αριθμός του ήλιου – τέσσερις κίονες στηρίζουν το θόλο του ουρανού – και του Ερμή. Τέσσερεις νάνοι στηρίζουν τον κόσμο.

5 : Ο ανθρώπινος μικρόκοσμος, ο αριθμός του ανθρώπου που σχηματίζει ένα πεντάγωνο, με τεντωμένα χέρια και πόδια. Είναι η Θεότητα σαν Κεντρικός Δημιουργός των τεσσάρων μεγάλων δυνάμεων. Είναι ο αριθμός του γάμου, του ιερού γάμου, σαν ο συνδυασμός του θηλυκού, ζυγού αριθμού, δύο και του αρσενικού, μονού τρία. Είναι ο αριθμός των πέντε αισθήσεων. Ο πεντάκτινος αστέρας, σαν το πεντάγραμμο, απεικονίζει την ολοκληρωμένη ατομικότητα και αντιπροσωπεύει επίσης την πνευματική φιλοδοξία και εκπαίδευση όταν έχει την κορυφή του προς τα πάνω, με την κορυφή προς τα κάτω, είναι ένα σύμβολο μαύρης τέχνης και μαγείας.

Ο Απόλλωνας, σαν θεός του φωτός, έχει πέντε ιδιότητες : παντοδυναμία, παντογνωσία, πανταχού παρουσία, αιωνιότητα, ενότητα. Το γράμμα Ε είναι το σύμβολο του αριθμού 5, «αριθμός του σύμπαντος» ( Πλούταρχος, Περί του εν Δελφοίς ΕΙ, 391c ).

Ο Πρόκλος αναγνωρίζει την πεντάδα ως τον πρώτο κυκλικό αριθμό (δηλ. αριθμό 52=25) και προσθέτει πως σε σύζευξη με το Νου (σε εξάδα) και χάρη σε αυτήν η ψυχή είναι Νους εν δυνάμει και δύναται να ανατραφεί προς εκείνον (ως κυκλικός αριθμός).

6 : Σύμφωνα με τους Πυθαγόρειους το έξι αντιστοιχεί στο εμψυχωμένο σώμα, εικονίζει τη φάση της δημιουργίας κατά την οποία εμφανίζονται τα έμψυχα όντα. Το έξι είναι ο πρώτος τέλειος αριθμός (αφού ισούται με το άθροισμα των διαιρετών του). Εάν υψωθεί στο τετράγωνο περιέχει τον εαυτό του, « ο πιο παραγωγικός από όλους τους αριθμούς».

7 : Ο αριθμός του σύμπαντος, του μακρόκοσμου. Με το τρία του ουρανού και της ψυχής και το τέσσερα της γης και του σώματος, είναι ο πρώτος αριθμός που περιέχει το πνευματικό και το παροδικό.

Υπάρχουν επτά κοσμικά στάδια, ουρανοί, μεγάλοι πλανήτες, - επτά Πλειάδες, τα επτά άστρα της Μεγάλης Άρκτου που φαίνονται όλο τον χρόνο-, κύκλοι του σύμπαντος, ακτίνες του ηλίου, - η έβδομη ακτίνα του ηλίου είναι η ατραπός δια της οποίας περνάει ο άνθρωπος από αυτόν τον κόσμο στον άλλο - , σεληνιακές διαιρέσεις του ουράνιου τόξου, ημέρες της εβδομάδας, νότες της κλίμακας, θαύματα του κόσμου, σοφοί της αρχαιότητας. Η λύρα του Απόλλωνα έχει επτά χορδές. Υπάρχουν επτά μυστήρια, θανάσιμα αμαρτήματα.

Οι Πυθαγόρειοι υποστήριξαν ότι η Επτάδα βάζει την τάξη τον κόσμο.

8 : Πνευματικά το οκτώ είναι το τέρμα του μυημένου, αφού έχει περάσει μέσα από τα επτά στάδια ή ουρανούς , είναι ο αριθμός του ανακτηθέντος Παραδείσου, η όγδοη ημέρα δημιούργησε το νέο άνθρωπο της χάρης. Μετά από επτά ημέρες νηστείας και μετάνοιας, η όγδοη ημέρα γίνεται αφθονία, ανανέωση, ευδαιμονία.

Το 8 συγγενεύει με το 2 αφού είναι ο κύβος του (23=8). Περνώντας στην έβδομη φάση της δημιουργίας κατά την οποία τα όντα ανέπτυξαν νόηση, στην όγδοη φάση εκδηλώνουν συναισθήματα και σχέσεις μεταξύ τους και επιφέρουν έτσι την ψυχική εξέλιξη του όντος .

Ο Πλάτωνας αναφέρει οκτώ σφαίρες διαφορετικών χρωμάτων που περιβάλλουν τη φωτεινή στήλη του ουρανού.

Η κολυμβήθρα των χριστιανών είναι συνήθως οκτάγωνη, διότι συμβολίζει τον τόπο αναγέννησης.

9: Αποτελούμενος από το πανίσχυρο 3 Χ 3 είναι η Τριπλή Τριάδα: τελείωση, επίτευξη, αρχή και τέλος. Η εσωτερική σημασία του αριθμού 9 είναι η επάνοδος κάθε εκδήλωσης στη μονάδα, στον Πατέρα, δηλαδή η τελική αποκατάσταση των πάντων. Με το 9 κλείνει λοιπόν πρώτος κύκλος και αρχίζει ο νέος κύκλος. Είναι η κοσμική αλληλεγγύη δρώμενη όχι πλέον στην αλληλουχία των φαινόμενων και των δυνάμεων, αλλά η κοσμική αλληλεγγύη πραγματοποιούμενη και βιωμένη από το Ον που αρνείται την προσωπικότητά του για να πλησιάσει και να συγχωνευθεί τελικά με το «Εν». Ο γήινος παράδεισος, ένας άφθαρτος αριθμός. Συμβολίζεται με το σχήμα των δύο τριγώνων που με τη σειρά του, είναι ένα σύμβολο της αρχής του αρσενικού και του θηλυκού, του πυρός και του ύδατος, του βουνού και του σπηλαίου.

Σύμφωνα με τον Πυθαγόρα, το εννέα είναι το όριο των αριθμών, αφού όλα υφίστανται και περιστρέφονται μέσα του. Υπάρχουν εννέα μούσες.

Το εννέα εμφανίζεται ελάχιστα στο χριστιανικό συμβολισμό. Υπάρχουν οι τριπλές τριάδες αγγελικών χορών και εννέα σφαίρες και δάκτυλοι γύρω από την κόλαση.

10 : Ο αριθμός του Κόσμου, το υπόδειγμα της δημιουργίας. Η δεκάδα περιέχει όλους τους αριθμούς και συνεπώς όλα τα πράγματα και τις δυνατότητες, είναι η ρίζα ή κρίσιμη καμπή κάθε υπολογισμού. Το δέκα είναι ο τέλειος αριθμός, η επιστροφή στην ενότητα. Βασιζόμενος στις δύο παλάμες των χεριών, είναι η πληρότητα και το θεμέλιο κάθε αριθμητικής πράξης. Είναι επίσης ο αριθμός του τελειώματος των ταξιδιών και η επιστροφή στις αρχές: ο Οδυσσέας περιπλανήθηκε εννέα χρόνια και επέστρεψε το δέκατο, η Τροία πολιορκήθηκε εννέα χρόνια και έπεσε το δέκατο.

Στο Ναό του Σολομώντα υπήρχαν δέκα λεκάνες, τράπεζες, κηροπήγια. Δέκα Λευίτες λειτουργούσαν μπροστά στην Κιβωτό του Μαρτυρίου.

Στη ρωμαϊκή αρίθμηση το δέκα παριστάνεται με Χ, το τέλειο σχήμα, τη τελείωση.

Υπάρχουν οι δέκα πληγές του Φαραώ, δέκα εντολές του Δεκαλόγου, παραβολές των δέκα λυχνιών, δέκα παρθένων και δέκα ταλάντων, η δεκάτη δινόταν στον Θεό.

Οι αριθμοί από το 1 έως το 10 προετοιμάζουν την ανοδική πορεία του ανθρώπου από τον φθαρτό στον άφθαρτο κόσμο, τη μετάβαση του από τον εγωκεντρικό μικρόκοσμο στον μακρόκοσμο του σύμπαντος.

11 : Αφού το δέκα είναι ο τέλειος αριθμός και ο νόμος το έντεκα αντιπροσωπεύει την υπερβολή και των δύο, την αμαρτία, το παράπτωμα, τον κίνδυνο.

12 : Η δωδεκάδα είναι ένας πλήρης κύκλος, κοσμική τάξη. Σαν 3 Χ 4 είναι η πνευματική και η εγκόσμια τάξη, η εσωτερική και η εξωτερική. Υπάρχουν τα δώδεκα σημεία του ζωδιακού και οι μήνες του έτους, οι δώδεκα ώρες της ημέρας και της νύχτας, επίσης οι δώδεκα ημέρες επιστροφής  στο χάος κατά το χειμερινό ηλιοστάσιο – οπότε επέστρεφαν οι νεκροί – που γιόρταζαν στα Σατουρνάλια στη Ρώμη και οι δώδεκα ημέρες των Χριστουγέννων. Οι ημέρες αυτές λέγεται ότι προλέγουν το μετεωρολογικό πρότυπο των δώδεκα μηνών του επερχόμενου έτους.

Ο Ηρόδοτος λέει πως υπάρχουν δώδεκα θεοί και θεές του Ολύμπου. Ο Ησίοδος αναφέρει δώδεκα Τιτάνες. Δώδεκα επίσης είναι ο αριθμός των πινακίδων του νόμου και των ημερών και νυκτών στα Σατουρνάλια.

Υπήρχαν δώδεκα πλανόδιοι ιππότες ή ομότιμοι του Μεγάλου Καρόλου και ιππότες της Στρογγυλής Τραπέζης.

Στην εβραϊκή θρησκεία, υπάρχουν δώδεκα πύλες της Ουράνιας Πολιτείας, δώδεκα άρτοι στην Τράπεζα του Ναού, που αντιπροσωπεύουν τους μήνες του έτους, δώδεκα πολύτιμοι λίθοι του περιστηθίου του Ααρών , δώδεκα φυλές του Ισραήλ, δώδεκα γιοί του Ιακώβ.

Στον χριστιανισμό υπάρχουν δώδεκα καρποί του πνεύματος, άστρα, καθώς και Φυλές του Ισραήλ και Απόστολοι, δώδεκα πύλες και θεμέλιοι λίθοι της Αγίας Πολιτείας, δώδεκα ημέρες των Χριστουγέννων.

13 : Στον Χριστιανισμό υπάρχουν δεκατρείς βραδινές λειτουργίες, ή σαρακοστιανές λαμπάδες, κεριά που σβήνουν ένα- ένα, συμβολίζοντας το σκοτάδι στη γη κατά το θάνατο του Χριστού. Το δεκατρία θεωρείται άτυχος αριθμός , όντας ο αριθμός του Ισκαριώτη, με τον Ιησού και τους δώδεκα μαθητές.

20 : Σαν άθροισμα των δακτύλων χεριών και ποδιών, το είκοσι έχει τη σημασία του όλου ανθρώπου και του υπολογισμού με τον τρόπο αυτό.

40 : Μαθητεία, δοκιμασία, μύηση, θάνατος. Η σπουδαιότητα των «σαράντα ημερών» προέρχεται ίσως από τη σαρανταήμερη εξαφάνιση των Πλειάδων σύμφωνα με τους Βαβυλώνιους, μια περίοδος βροχών, θυελλών, πλημμυρών και κινδύνων. Η επιστροφή των Πλειάδων ήταν μια περίοδος χαράς και ένα δεμάτι σαράντα καλαμιών καιγόταν για τις σαράντα ημέρες κακής δύναμης. Η ρωμαϊκή «καραντίνα» κρατούσε τα πλοία απομονωμένα επί σαράντα ημέρες. Οι ναοί στην Περσία, Μπάαλμπεκ και Ταρταρία, οι ναοί των Δρυίδων και ο Ναός του Ιεζεκιήλ, είχαν σαράντα κίονες.

Οι σαράντα ημέρες του θανάτου και της απουσίας του Όσιρη είναι μια περίοδος νηστείας.

Υπάρχουν σαράντα ημέρες τεσσαρακοστής , από τις σαράντα ημέρες του Χριστού στην έρημο, σαράντα ημέρες ανάστασης από το Πάσχα ως την Ανάληψη. Στην Παλαιά Διαθήκη υπάρχουν οι σαράντα ημέρες του Μωυσή στο Σινά, η απόκρυψη του Ηλία, ο Κατακλυσμός, οι σαράντα ημέρες περιπλάνησης των Ιουδαίων στην έρημο και κάτω από το ζυγό των Φιλισταίων, η βασιλεία του Δαυίδ και του Σολομώντα.

Σαράντα ημέρες μετά τη γέννηση του παιδιού η μητέρα πηγαίνει στην εκκλησία για να πάρει τον «σαραντισμό» από τον ιερέα.

50 : Μετά τη συμπλήρωση του κύκλου 7 Χ 7, το πεντηκοστό γίνεται ένα Μεγάλο Έτος, ένα Ιωβηλαίο, με επιστροφή στην αρχή και την αρχέγονη κατάσταση και επομένως ένα καινούργιο ξεκίνημα. Υπάρχουν πενήντα σεληνιακές περίοδοι, δηλαδή τέσσερα χρόνια, ανάμεσα στους Ολυμπιακούς Αγώνες.

60 : Ο αριθμός του χρόνου σε λεπτά και δευτερόλεπτα. Στην Αίγυπτο το εξήντα αντιπροσώπευε τη μακροζωία.

70 : Στον εβραϊκό συμβολισμό οι εβδομήντα κλάδοι του κηροπηγίου είναι οι δώδεκα ζωδιακές διαιρέσεις των επτά πλανητών δε δεκάδες.

666 : Διφορούμενο, σαν «Αριθμός του Θηρίου» και αριθμός του αγγέλου του Διαδήματος. Στον Χριστιανισμό είναι το Σημείο του Θηρίου, ο Αντίχριστος. Ηλιακός αριθμός, το άθροισμα του τετραγώνου του ηλίου, βασικό σχήμα στην ιερή γεωμετρία.

888 : Σύμφωνα με το εβραϊκό αλφάβητο, αυτός είναι ο μυστικός αριθμός του Ιησού, σαν αντίθετος του 666 του θηρίου.

Σε πολλές παραδόσεις, ο αριθμός αποτελεί θεμελιώδη αρχή από την οποία εκπορεύεται όλος ο αντικειμενικός κόσμος. Είναι η αρχή όλων των πραγμάτων και η υποκρυπτόμενη αρμονία του σύμπαντος.

                          

ΠΑΙΧΝΙΔΟΛΕΞΟ: Οι ήπειροι της γης

                 ΑγγειοΑρπαγήΕυρώπης

Ο Δίας με μορφή ταύρου απάγει την Ευρώπη (αγγείο)

 

Της Σταματίας Σοφίου -- 


Ο πλανήτης μας διαιρέθηκε αρχικά σε ηπείρους από τους γεωγράφους της Ελληνιστικής Αλεξάνδρειας. Με βάση την Αλεξάνδρεια ως πρώτο μεσημβρινό, διαίρεσαν την οικουμένη, την γη που κατοικείτο δηλαδή, σε τρία μέρη: Η Ασία ήταν ανατολικά της Αλεξάνδρειας, η Ευρώπη ήταν δυτικά της Αλεξάνδρειας και βόρεια της Μεσογείου και η Λιβύη, γνωστή από τους Ρωμαίους ως επαρχία της Αφρικής, βρισκόταν δυτικά της Αλεξάνδρειας και νότια της Μεσογείου.


Ευρώπη


Ευρώπη < ευρύς+ ωψ = ανοιχτομάτης, αυτός που έχει μεγάλα μάτια.
               «έχουσα ευρείς ώπας»(Ευριπίδης, Ιφιγένεια εν Ταύροις, στ.263, 626)
Το όνομα Ευρώπη το συναντάμε για πρώτη φορά στον Όμηρο και συγκεκριμένα σε ένα Ύμνο προς τον Πύθιο Απόλλωνα: «όσα την πλούσια Πελοπόννησο οικούν και όσα την Ευρώπη ή τα περίβρεχτα νησιά» (στίχοι 250-251). Με τη λέξη Ευρώπη χαρακτηρίζει το Βόρειο τμήμα της ηπειρωτικής Ελλάδας, από τον Ισθμό της Κορίνθου μέχρι την Θράκη.
Ο Αισχύλος, στους Πέρσες (5ος αιώνας π.χ.), είναι ο πρώτος που ονομάζει Ευρώπη τον τότε δυτικό γνωστό κόσμο.
Μυθολογικά, το όνομα προέρχεται από την πανέμορφη κόρη Ευρώπη. Στην Φοινίκη, ζούσε ο βασιλιά Αγήνορας, γιός της Λιβύης και του Ποσειδώνα, ο οποίος είχε έρθει από την Αίγυπτο. Από το γάμο του με την Τηλέφασσα απόκτησε τρείς γιούς: τον Κάδμο, τον Φοίνικα και τον Κίλικα και μία κόρη την Ευρώπη. Όταν η Ευρώπη μεγάλωσε, την ερωτεύθηκε ο Δίας και αποφάσισε να την κατακτήσει. Σύμφωνα με τον Ησίοδο, ο Δίας μεταμορφώθηκε σε λευκό ταύρο και πλησίασε την Ευρώπη όταν εκείνη έπαιζε αμέριμνη σε ένα λιβάδι. Η κόρη γοητευμένη από τον ταύρο κάθισε στη ράχη του. Ο ταύρος, τότε, έτρεξε με ορμή προς τη θάλασσα, ρίχτηκε στο νερό και πέρασε από τη Φοινίκη στη Κρήτη όπου και ενώθηκε μαζί της. Από την ένωση αυτή η Ευρώπη έφερε στον κόσμο τρεις γιούς: τον Μίνωα, τον Ραδάμανθη και τον Σαρπηδόνα. Ο Δίας πάντρεψε την Ευρώπη με το βασιλιά της Κρήτης Αστέριο, ο οποίος δεν είχε δικά του παιδιά και υιοθέτησε τα παιδιά της Ευρώπης, με αυτό τον τρόπο, μετά τον θάνατο του Αστέριου, ο Μίνωας έγινε βασιλιάς της Κρήτης.
Από το όνομα της Ευρώπης προήλθε και το όνομα τού ευρωπαϊκού νομίσματος euro, ευρώ από το α΄ τμήμα τού ονόματος, το οποίο μάλιστα γράφεται πάνω στο χαρτονόμισμα και με την ελληνική γραφή της λέξης ως ΕΥΡΩ. Από το α’ συνθετικό ευρο- προήλθαν πολλές σύνθετες λέξεις όπως το αγγλικό eurosceptical <ευρώ- + σκέπτομαι / σκεπτικός, κ.α.


Ασία

Για να περάσει κανείς από την Ευρώπη στην Ασία, διασχίζει τον Βόσπορο <βους+πόρος= το πέρασμα του βοδιού ή της αγελάδας, που ίσως ονομάστηκε έτσι επειδή η Ιώ, μεταμορφωμένη σε αγελάδα και κυνηγημένη από μια αλογόμυγα, διέσχισε το πέρασμα αυτό μια μέρα πάνω στη φυγή της.
Ασία< asu(ασσυριακή) = ανατέλλω
         <usa(σανσκριτική)= χαραυγή
Χαρακτηρίζεται έτσι η Ασία ως ανατολική σε σχέση με την ευρωπαϊκή ήπειρο.

Αφρική

Αφρική< Africa(λατινική)
Προσδιορίζεται αρχικά, με αυτή την ονομασία, η περιοχή της σημερινής Λιβύης και κατ’επέκταση, της Βορείου Αφρικής, δυτικά της Αιγύπτου.
Το τοπωνύμιο πιθανόν να συνδέεται με τη φυλή Afri < afar (αραβική) = σκόνη, χώμα.


Αμερική

Αμερική<Amérique(γαλλική)<America(λατινική), από το όνομα του Ιταλού θαλασσοπόρου Αμέρικο Βεσπούκι, ο οποίος παρέπλευσε τη δυτική ακτή της Νότιας Αμερικής το 1501.
Αρκετές αμερικανικές πόλεις έχουν πάρει απευθείας το όνομα κάποιας ξακουστής πόλης της αρχαιότητας:  Alexandria, Athens, Sparta, Syracuse… Πολλές φορές το ελληνικό όνομα επιλεγόταν λόγω του συμβολισμού του: Philadelphia< φιλαδέλφεια<φιλείν+αδελφός=η αγάπη για τους αδελφούς. Η πόλης υπήρξε πρωτεύουσα του ενωμένου αμερικανικού κράτους. Οι Ισπανοί κατακτητές ονόμασαν «Αμαζόνιο», σε ανάμνηση των Αμαζόνων της αρχαιότητας, τον μεγάλο ποταμό της Νοτίου Αμερικής, όπου οι εχθρικοί πληθυσμοί, συμπεριλαμβανομένων και των γυναικών, τους υποδέχονταν με σύννεφα από βέλη.

Ωκεανία

Μία από τις ηπείρους, μεταξύ Ινδικού και Ειρηνικού Ωκεανού, αποτελείται από την Αυστραλία, την Νέα Ζηλανδία και άλλα νησιά. Το όνομα Ωκεανία χρησιμοποιείται για τη γεωγραφική διατύπωση διότι αντίθετα με άλλα ηπειρωτικά συμπλέγματα είναι ο ωκεανός και όχι η ηπειρωτική γη ο ενωτικός παράγοντας των διαφορετικών γαιών.
Ωκεανία<Océanie(γαλλική), χρησιμοποιήθηκε από τον γεωγράφο Κόνραντ Μάλτε-Μπραν, γύρω στα 1812.


              <Ωκεανός
Αυστραλία<australis(λατινική)=νότος
                 Κατά την αρχαιότητα, οι Έλληνες θεωρούσαν ότι στον νότο βρισκόταν μια άγνωστη χώρα στην οποία αργότερα οι χαρτογράφοι ονόμασαν Terra Australis Incognita  = άγνωστη χώρα στο νότο.

 

 

Η ιστορία του Χριστουγεννιάτικου Δέντρου

           Christmas-tree-ideas

Έχετε αναρωτηθεί πως προέκυψε το έθιμο του Χριστουγεννιάτικου δέντρου; Τί συμβολίζει και πότε χρησιμοποιήθηκε; Επειδή είναι σίγουρο ότι αυτές οι σκέψεις-απορίες έχουν περάσει από το μυαλό σας ύστερα από μια αθώα ερώτηση του βλασταριού σας, «Γιατί μαμά, μπαμπά,  στολίζουμε δέντρο;», αποφασίσαμε να κάνουμε μια μικρή έρευνα για την ιστορία του Χριστουγεννιάτικου δέντρου. Ιδού τα αποτελέσματα:

Η παράδοση φαίνεται ότι ξεκινά από την ίδια αφετηρία – την Ευρώπη στα τέλη του Μεσαίωνα. Στην πραγματικότητα, ήταν οι συντεχνίες εκείνης της περιόδου, κυρίως στην Ελβετία και την Αλσατία, που χρησιμοποίησαν το δέντρο στον εορτασμό των Χριστουγέννων. Αλλά, σύμφωνα με ορισμένους ερευνητές, η συγκεκριμένη παράδοση να στολίζονται δέντρα ή κομμάτια δέντρων, έρχεται από την αρχαιότητα. Λέγεται ότι αυτό συνηθιζόταν κυρίως την λατρεία της Κυβέλης. Άλλοι υποστηρίζουν ότι πρόδρομος της γιορτής των Χριστουγέννων ήταν τα λεγόμενα Σατουρνάλια που γιορτάζονταν κάθε 25 Δεκέμβρη στην Ρώμη (γύρω στο 336 μ. Χ.) στο πλαίσιο της λατρείας του Σατούρνο (μιας θεότητας που ταυτίζεται με τον Κρόνο). Στα Σατουρνάλια, οι Ρωμαίοι στόλιζαν διαφόρων ειδών δέντρα με κεριά και άλλα στολίδια (πιθανότητα καρύδια, φαγώσιμα κ.λ.π.).

Στη Βόρεια Ευρώπη οι Βίκινγκς χρησιμοποιούσαν το δέντρο στις τελετές τους ως σύμβολο αναγέννησης που σηματοδοτούσε το τέλος του χειμώνα και τον ερχομό της άνοιξης. Επρόκειτο για την αναγέννηση της μητέρας Φύσης. Στην αρχαία Αγγλία, όπως και στην Γαλλία, οι γνωστοί μας Δρυίδες στόλιζαν με φρούτα και κεριά βελανιδιές προς τιμήν των Θεών τους.

Πρέπει να σημειωθεί ότι η 25η Δεκέμβρη καθιερώθηκε ως ημερομηνία γέννησης του Χριστού τον 4αι. μ. Χ. και ταυτόχρονα σηματοδοτούσε την αλλαγή του χρόνου. Σύμφωνα με την αγγλική παράδοση, αυτός που καθιέρωσε το Χριστουγεννιάτικο δέντρο ως σύμβολο ήταν ο Άγγλος ιερομόναχος Άγιος Βονιφάτιος και τούτο διότι ήθελε να σβήσει την ιερότητα που απέδιδε ο κόσμος στη δρυ μέχρι τότε. Έτσι, το έλατο άρχισε να συμβολίζει τα Χριστούγεννα.
Βέβαια, οι μαγευτικές παραδόσεις των λαών δεν τελειώνουν εδώ. Μια άλλη ιστορία θέλει τον περίφημο Μαρτίνο Λούθηρο να είναι ο εισηγητής του Χριστουγεννιάτικου δέντρου. Ο θρύλος λέει ότι ο Λούθηρος σε μια από τις βόλτες του στο δάσος ένα χειμωνιάτικο βράδυ με ξαστεριά, μαγεύτηκε από το παιχνίδι των δέντρων με τα αστέρια καθώς αυτά φαίνονταν σαν να ήταν κολλημένα σαν στολίδια πάνω στα φύλλα. Ο ιδρυτής του Προτεσταντισμού έκοψε ένα μικρό δεντράκι και φέρνοντάς το σπίτι του αντικατέστησε τα αστέρια με κεριά.

Πάντως, πέρα από τους θρύλους και τις τοπικές ιστορίες, όλοι φαίνεται πως συμφωνούν στο ότι οι Γερμανοί ήταν οι πρώτοι που έβαλαν το Χριστουγεννιάτικο δέντρο στο σπίτι τους. Το διακοσμούσαν με κεριά αλλά και με καρύδια, μπισκότα και κάθε είδους φαγώσιμα, θέλοντας να συμβολίσουν τα θεία δώρα που έκαναν οι Μάγοι στο νεογέννητο Χριστό. Το 1830 Γερμανοί μετανάστες εισήγαγαν το Χριστουγεννιάτικο δέντρο στην Αμερική και στις αποικίες που κατοίκησαν. Την πρώτη μαρτυρία  δημοσίας εμφάνισης δέντρου την έχουμε στην Πενσυλβάνια των Η.Π.Α. Πρέπει να σημειωθεί, όμως, ότι οι άλλες εθνότητες στην Αμερικανική επικράτεια δεν δεχόντουσαν το δέντρο ως σύμβολο Χριστουγέννων καθώς το θεωρούσαν παγανιστικό έθιμο. Αυτό θα γίνει μετά το 1840 όπου η Αμερικάνικη κοινότητα θα αρχίσει να δέχεται το δέντρο ως σύμβολο της γιορτής.   

Στην Αγγλία ο Ντίκενς θα αποδώσει στην γιορτή μέσω των μυθιστορημάτων του την παλιά της μεγαλοπρέπεια. Σε όλα τα χριστουγεννιάτικα μυθιστορήματα του, το χριστουγεννιάτικο δέντρο έχει περίοπτη θέση και αν έχει καθιερωθεί ως τις μέρες μας αυτό ίσως και να οφείλεται σε μεγάλο βαθμό στο έργο του Άγγλου συγγραφέα.

Ελλάδα
Ο Πρόδρομος του χριστουγεννιάτικου δέντρου στην Ελλάδα είναι το παραδοσιακό Χριστόξυλο. Αυτό το συναντάμε κυρίως στα χωριά της Βορείου Ελλάδος. Κάθε Χριστούγεννα ο πατέρας ή οπαππούς κάθε οικογένειας ψάχνει στα δάση ή στα χωράφια ένα μεγάλο γερό κούτσουρο από πεύκο ή ελιά κυρίως όπου θα μπει στο τζάκι και θα καίει όλο το 12ήμερο των γιορτών από τα Χριστούγεννα ως τα Φώτα.

Το Χριστόξυλο σύμφωνα με τις αντιλήψεις καθαρίζει την παλιά καπνιά του τζακιού και φέρνει την καλοτυχία. Κύρια όμως ευεργεσία που παρέχει στο σπίτι είναι η προστασία τουνοικοκυριού από τα παγανά ή καλικάντζαρους που μπαίνουν στο σπίτι από τις καμινάδες και κλέβουν ή κάνουν ζημιές στο νοικοκυριό. Καίγοντας το Χριστόξυλο η παράδοση λέει ότι ζεσταίνεται ο Χριστός στην κρύα σπηλιά της Βηθλεέμ. Οι νοικοκυραίοι είναι υποχρεωμένοι να κρατάνε την φωτιά ως τα φώτα όπου και αποσύρονται τα παγανά κάτω από τη γη και σταματάνε οι επιδρομές στα σπίτια.

Το χριστουγεννιάτικο δέντρο καθιερώθηκε εξ ολοκλήρου και μαζί με τον Άη-Βασίλη είναι ένα από τα κύρια χριστουγεννιάτικα εφέ. Αναμφισβήτητα το δέντρο αποτελεί ένα από τα πιο όμορφα χριστουγεννιάτικα έθιμα. Σε κάθε σπίτι έχει καθιερωθεί ο στολισμός του και οι συμβολισμοί μαζί με τα νοήματά του πολλά. Στην βάση του τοποθετείται συνήθως μια φάτνη που αναπαριστά τη γέννηση του Χριστού ενώ στην κορφή υπάρχει το αστέρι της Βηθλεέμ που οδήγησε τους μάγους στο θειο βρέφος.

 

Μέγαρο Μουσικής: Παιδικό πρόγραμμα 2014-15

megaronMousikisAthinwn

Το Μέγαρο Μουσικής δεν ξεχνά ποτέ τα παιδιά. Όπως κάθε χρόνο, έτσι και για το έτος 2014-15 έχει προγραμματίσει πολλές και ωραίες εκδηλώσεις και παραστάσεις που είναι βέβαιο πως θα τις απολαύσουν και οι μεγάλοι μαζί με τα παιδιά. Έχουμε και λέμε, λοιπόν…

Κυριακή Πρωί:

«Συναυλίες για όλη την οικογένεια», με εκπλήξεις, παιχνίδια και ιδέες μουσικές. Η Κρατική Ορχήστρα Αθηνών (συμπαραγωγή) και η Φαίδρα Γιαννέλου με την Παναγιώτα Βλαντή ως αφηγήτρια, θα διηγηθούν «Δύο μουσικά παραμύθια» (30/11/2014).

Μέγαρο των Παιδιών:

Σε αυτόν τον κύκλο το Μέγαρο Μουσικής υποδέχεται το θρυλικό έργο του Ιούλιου Βερν «Ο γύρος του κόσμου σε 80 μέρες» σε σκηνοθεσία Τατιάνας Λύγαρη (να σημειωθεί ότι συμμετέχει αφιλοκερδώς), θεατρική διασκευή Γιώργου Γαλίτη, μουσική Μηνά Ι. Αλεξιάδη, σκηνικά-κοστούμια Γιάννη Μετζικώφ, φωτισμούς Σάκη Μπιρμπίλη, σχεδιασμό βίντεο Σπύρου Ρασιδάκι και χορογραφία Πέπης Ζαχαροπούλου. Με ζωντανή μουσική και διαδραστικές βιντεοπροβολές, παρασύρει μικρούς και μεγάλους σε περιπετειώδη ταξίδια (από τον Δεκέμβριο 2014 και μέχρι τον Απρίλιο 2015).

Χριστούγεννα στο Μέγαρο Μουσικής

Φυσικά, τα Χριστούγεννα η γιορτινή ατμόσφαιρα εντείνεται. Όπως κάθε χρόνο, έτσι και φέτος έχουν σχεδιαστεί παραστάσεις για όλη την οικογένεια, με έμπνευση και γιορτινή διάθεση.

Στις «Δώδεκα παρά δώδεκα» τα μάγια τυλίγουν τη σκηνή του Μεγάρου, καθώς ξεκινά το νέο παραμύθι του Ευγένιου Τριβιζά σε σκηνοθεσία Φωκά Ευαγγελινού, σκηνικά-κοστούμια Έλλης Παπαγεωργακοπούλου και μουσική σύνθεση Δημήτρη Παπαδημητρίου, και με τον Λαυρέντη Μαχαιρίτσα ως Γέρο Χρόνο (18-30/12/2014, συμπαραγωγή με τη Φιλεκπαιδευτική Εταιρεία).

Τη «Σταχτοπούτα» του Προκόφιεφ θα χορέψει το Μπαλέτο της Εθνικής Όπερας του Κιέβου (19-28/12/2014, συμπαραγωγή με τη PrimeArt).

Πέρσι, ο Καραγκιόζης καπετάνιος ταξίδεψε μαγικά το κοινό του Μεγάρου. Φέτος, θα διηγηθεί το «Θαύμα των Χριστουγέννων», πάντα με το Θίασο Σκιών του Ηλία Καρελλά και με τα Ημισκούμπρια και τους Kompanía (20-30/12/2014).

Τέλος, ένα εορταστικό γκαλά με αγαπημένες άριες και ντουέτα των Στράους, Όφενμπαχ, Σαμάρα, Σακελλαρίδη, Χατζηαποστόλου, Καλομοίρη, από την ΚΟΑ υπό τον Ανδρέα Τσελίκα και με την ευχή «Και του χρόνου να ’μαστε… gala!». Τραγουδούν: Μυρσίνη Μαργαρίτη, Μαρία Μητσοπούλου, Βαγγέλης Χατζησίμος και Χάρης Ανδριανός(30/12/2014).

Κρατική Ορχήστρα Αθηνών

Η ΚΟΑ, υπό τον Μίλτο Λογιάδη, με αφηγητή τον Γεράσιμο Γεννατά, ζωντανεύουν τον Πόλεμο των άστρων, τον ET, τον Χάρρυ Πόττερ και τον Ιντιάνα Τζόουνς μέσα από τα πασίγνωστα μουσικά τους θέματα. Πρόκειται για το «Μουσική για τα… μάτια μας! την 1/2/2015.

Στην ίδια σειρά παρουσιάζεται η «Πολύχρωμη και πολύχρονη διαδρομή της κλασικής μουσικής ανά τους αιώνες», που αρχίζει από τον Γκλουκ και τον Βιβάλντι και καταλήγει στον Γκέρσουιν, με τη Συμφωνική της ΝΕΡΙΤ (συμπαραγωγή) και τον Ραφαήλ Πυλαρινό, σε επιμέλεια-παρουσίαση της Λήδας Μασούρα (8/3/2015).

Στα «Μουσικά παραμύθια στην ΑΔΜ» η Μαρία Παπαγιάννη γράφει για μια Κλέφτρα ονείρων που έρχεται αντιμέτωπη με ένα γενναίο αγόρι. Σε μουσική Θύμιου Παπαδόπουλου (17&18, 24&25, 31/1/2015).

Επίσης, στο πλαίσιο των πολύπλευρων εκπαιδευτικών του δράσεων, το Μέγαρο συνεχίζει και φέτος το εκπαιδευτικό πρόγραμμα S-[cool]-life, που απευθύνεται σε μαθητές Γυμνασίου και σχεδίασε ο συνθέτης Αλέξανδρος Μούζας. Το πρόγραμμα θα ολοκληρωθεί με δύο συναυλίες στο Μέγαρο στις 18/4/2015 και 19/4/2015. 

Συνήθειες και Συμβολισμοί για το αγαπημένο σύμβολο των Χριστουγέννων

ΣΥΝΗΘΕΙΕΣ ΚΑΙ ΣΥΜΒΟΛΙΣΜΟΙ ΓΙΑ ΤΟ ΑΓΑΠΗΜΕΝΟ ΣΥΜΒΟΛΟ ΤΩΝ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΩΝ

Christmas TreeΝΝ

Το σουηδικό Χριστουγεννιάτικο δέντρο αντιπροσωπεύει το άνοιγμα των δώρων, το αμερικανικό δέντρο διαδίδει το πνεύμα των Χριστουγέννων και για τους περισσότερους Πολωνούς, η πιο έντονη ανάμνηση του Χριστουγεννιάτικου δέντρου είναι όταν έπιασε φωτιά… Αυτό προκύπτει από παγκόσμια έρευνα που έκανε πριν καιρό η σουηδική εταιρεία μηχανολογικού εξοπλισμού Husqvarna με θέμα το πώς οι άνθρωποι από διαφορετικές χώρες βλέπουν το δέντρο, ένα από τα αγαπημένα σύμβολα των Χριστουγέννων. Δείτε, λοιπόν, τις συνήθειες που το συνοδεύουν σε έξι μεγάλες πόλεις του κόσμου.

Νέα Υόρκη
Ένα δέντρο στη Νέα Υόρκη μπορεί να είναι φυσικό ή μη φυσικό. Η θέση του είναι στο καθιστικό και η αγορά γίνεται από τον άνδρα της οικογένειας, με ή χωρίς τη συντροφιά των άλλων μελών της οικογένειας. Το δέντρο πρέπει να είναι πυκνό, ψηλό και συμμετρικό. Κανένα αμερικάνικο δέντρο δεν είναι πλήρες χωρίς σειρές από λαμπιόνια, τα οποία είναι η δημοφιλέστερη διακόσμηση, που ακολουθούνται από το αστέρι, χειροποίητες διακοσμήσεις και πολύχρωμες μπάλες. Το δέντρο, το οποίο στη Νέα Υόρκη συμβολίζει τη χαρά και το πνεύμα των Χριστουγέννων, παραμένει στολισμένο για τουλάχιστον τέσσερις εβδομάδες και σε αρκετές περιπτώσεις μέχρι το Φεβρουάριο.

Λονδίνο
Για τους Λονδρέζους, το Χριστουγεννιάτικο δέντρο είναι πλαστικό και η αγορά γίνεται από τη γυναίκα της οικογένειας. Μόνο ένας στους πέντε άνδρες στο Λονδίνο ασχολείται με την αγορά του. Τα σημαντικότερα χαρακτηριστικά του δέντρου είναι το ύψος, το σκούρο πράσινο χρώμα και η πυκνότητά του. Τοποθετείται στο καθιστικό για ένα μέγιστο διάστημα τριών εβδομάδων. Ένα αγγλικό Χριστουγεννιάτικο δέντρο είναι συνήθως διακοσμημένο με μια σειρά από λαμπιόνια, μικρές διακοσμήσεις, γιρλάντες, αγγέλους και στέφεται με το κλασικό αστέρι. Οι Λονδρέζοι συνδέουν τα Χριστουγεννιάτικα δέντρα, περισσότερο από ο, τιδήποτε, με τα δώρα.

Παρίσι
Ένα παριζιάνικο Χριστουγεννιάτικο δέντρο είναι αληθινό, και τοποθετείται συνήθως στο καθιστικό, χωρίς να αποκλείεται και ο χώρος της τραπεζαρίας. Αγοράζεται από τον άνδρα, τη γυναίκα ή ολόκληρη την οικογένεια από κοινού. Και πρέπει να είναι μεγάλο! Αυτό είναι το σημαντικότερο στοιχείο. Οι Παριζιάνοι διακοσμούν τα δέντρα τους με πολύχρωμες μπάλες, γιρλάντες, ηλεκτρικά φωτάκια και αγγελάκια - αλλά και με ψεύτικο χιόνι. Είναι ασυνήθιστο για τους Παριζιάνους να έχουν χειροποίητες διακοσμήσεις. Για αυτούς, το Χριστουγεννιάτικο δέντρο συμβολίζει την ενότητα της οικογένειας και επαναφέρει μνήμες της παιδικής τους ηλικίας. 

Read more: Συνήθειες και Συμβολισμοί για το αγαπημένο σύμβολο των Χριστουγέννων